احادیث و روایات

شاید تا قبل از خواندن این روایت برداشت ابتدایی‌مان از آیه شریفه «وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدْرا» این بود که اگر کسی تقوی داشت در سختی‌ها و مشکلات خداوند از جایی که فکرش را نمی‌کند مشکل این شخص را حل نموده و روزی‌اش را می‌دهد. اما از ضمیمه‌کردن این روایت شریف به این آیه شریفه یک نکته زیبا از این آیه استخراج می‌گردد. آن نکته این است که اگر کسی تقوی داشته و مومن باشد رزق او به طور کلی من حيث لا یحتسب قرار داده می‌شود و در مقابل اگر کسی تقوی نداشته و مومن نبود رزق او من حيث یحتسب است و این یکی از مزیت‌ها و امتیازاتی است که خداوند به اهل تقوی و ایمان عنایت کرده است